Iedere patiënt heeft het recht om een bepaalde medische handeling of onderzoek te weigeren. Met een negatieve wilsverklaring kan je bepalen wat je niet meer wil ondergaan als je dit zelf niet meer kunt vertellen (bv. door dementie of een coma). Het kan gaan om het weigeren van reanimatie, bestraling, kunstmatige beademing, enzovoort.
Procedure
Het is belangrijk dat je jouw weigering op papier zet. Op de website van LEIF (LevensEinde InformatieForum) vind je een modeldocument van de negatieve wilsverklaring. je kan ook LEIF contacteren om een gedrukte versie per post aan te vragen. Deze vzw geeft ook de mogelijkheid om een LEIFkaart aan te vragen die je in je portefeuille kan bewaren en waarop jouw wettelijke wilsverklaringen zijn opgelijst.
Het opstellen van de negatieve wilsverklaring gebeurt best in aanwezigheid van een arts, zodat er geen discussie is over de wilsbekwaamheid. In tegenstelling tot de wilsverklaring betreffende euthanasie moeten er geen getuigen optreden bij de negatieve wilsverklaring. Je kan wel een vertegenwoordiger aanduiden die voor jouw rechten opkomt, als je dat zelf niet meer kan.
Je bewaart de negatieve wilsverklaring zelf en je geeft één exemplaar aan jouw vertrouwenspersoon en aan je behandelende (huis)arts voor in jouw patiëntendossier.
Deze wilsverklaring blijft onbeperkt geldig, tenzij je die herroept.
De inhoud van de negatieve wilsverklaring is wettelijk afdwingbaar. Met andere woorden: artsen moeten hier rekening mee houden.