In 4 van de West-Vlaamse waterproductiecentra werden verhoogde concentraties van 1,2,4-triazool gemeten in drinkwater. Deze overschrijdingen van de drinkwaternorm vormen geen risico voor de volksgezondheid. Ze vragen wel om een grondige analyse en doorgedreven opvolging. De Vlaamse Milieumaatschappij publiceerde op 12 januari 2026 de resultaten van een uitgebreid bronnenonderzoek. De studie werd ‘besteld’ door De Watergroep en is uitgevoerd door de Vlaamse Instelling voor Technologisch Onderzoek (VITO).
1,2,4-triazool is een afbraakproduct van stoffen die gebruikt worden in schimmelwerende middelen. Uit het onderzoek blijkt dat de verhoogde concentraties afkomstig zijn uit meerdere bronnen:
- industriële lozingen (van voedselverwerkende bedrijven)
- effluent van rioolwaterzuiveringsinstallati
es (RWZI’s) - landbouw (gebruik van triazoolhoudende gewasbeschermingsmiddelen)
- farmaceutisch gebruik (ziekenhuizen)
In waterproductiecentrum De Blankaart in Diksmuide zijn de hoogste concentraties gemeten. Die zijn vooral afkomstig van industriële lozingen van voedselverwerkende bedrijven, rioolwaterzuiveringsinstallati
Het bronnenonderzoek toont aan dat er gerichte maatregelen nodig zijn en blijven. Die maatregelen moeten in samenwerking met de landbouw, industrie en de gezondheidssector gebeuren. Zowel De Watergroep als de Vlaamse Milieumaatschappij volgen de kwaliteitsnormen van kraanwater nauwgezet op. Ze nemen heel regelmatig nieuwe stalen om de kwaliteit van het water op te volgen.
De Watergroep laat weten dat iedere klant de meetgegevens voor het kraanwater op hun adres kan tergvinden.
Het volledig rapport van de Vlaamse Milieumaatschappij over het bronnenonderzoek lees je hier.
